Goryczkowa Czuba

Poniedziałek, 11 Luty 2008 16:26

Goryczkowa Czuba (słow. Goričkova kopa lub Horičkova kopa) – szczyt w Tatrach Zachodnich, leżący w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej. Jego nazwa nie pochodzi od często występującej w Tatrach rośliny goryczki, lecz od popularnego wśród górali nazwiska. Wznosi się na wysokość 1913 m n.p.m. i zbudowany jest z granitu. W tym miejscu bowiem w wapiennych Tatrach Zachodnich znajduje się tzw. wyspa krystaliczna Goryczkowa – góry zbudowane ze skał krystalicznych (granit, gnejs). Występują w nich liczne żyły hydrotermalne.

Stoki Goryczkowej Czuby zaliczane są do szczególnie lawiniastych. Od sąsiedniego w tej grani (w kierunku na zachód) szczytu Wysokiej Suchej Czuby oddzielony jest przełęczą Wysokie Wrótka, od położonego na wschód Pośredniego Goryczkowego Wierchu Goryczkową Przełęczą Świńską. Przez szczyty te i przełęcze biegnie granica polsko-słowacka. Po południowej, słowackiej stronie zbocza Goryczkowej Czuby opadają do Doliny Cichej (do dna doliny w tym miejscu ok. 650 m różnicy wysokości). Po północnej, polskiej stronie od szczytu do Doliny Bystrej biegnie długi grzbiet, zwany Kondratowym Wierchem, który oddziela od siebie dwie dolinki: Suchą Dolinę Kondracką i Dolinę Świńską (zachodnia odnoga Doliny Goryczkowej. Do dolin tych spadają z wierzchołka Goryczkowej Czuby urwiste turnie.

Wśród skał ciekawa roślinność tatrzańska, m. in. takie rzadkie gatunki, jak: rojnik górski, jastrzębiec pomarańczowy, fiołek żółty sudecki, pierwiosnek maleńki. Z bardziej pospolitych tatrzańskich roślin masowo występuje tu dzwonek wąskolistny i alpejski, ciemiężyca zielona.

Pierwsze wejście zimowe na szczyt: F. Antoniak, Józef Lesiecki w 1908 r.

Źródło: Wikipedia

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj

RSS